به انتظار می توان نشست.

نوای دلنشین جویبار،

              جوانه های تلخ بیدبن،

سرود گرم دشت را،

              شقایق و بنفشه را،

                      سپیده و ستاره را،

به انتظار می توان نشست.

خزان تمام می شود.

به شوق سبز زیستن، بهار را،