همه ی ما خودمان را چنین متقاعد می کنیم که با ازدواج زندگی بهتری خواهیم داشت،

وقتی بچه دار شویم بهتر خواهد شد، و با به دنیا آمدن بچه های بعدی باز هم بهتر..

ولی وقتی می بینیم که فرزندانمان به توجه مداوم نیاز دارند خسته می شویم، بهتر است صبر کنیم تا کمی بزرگتر شوند.

فرزندانمان به سن نوجوانی می رسند؛ باز کلافه می شویم چون همیشه باید با آنها سرو کله بزنیم. مطمئناً وقتی بزرگتر شوند و به سنین بالاتر برسند خوشبخت خواهیم شد.

با خودمان می گوئیم زندگی وقتی بهتر خواهد شد:

که همسرمان رفتارش را عوض کند،

یک ماشین شیکتر داشته باشیم، بچه هایمان ازدواج کنند، به مرخصی برویم و درنهایت بازنشسته شویم.

حقیقت اینست که برای خوشبختی هیچ زمانی بهتر از همین حالا وجود ندارد.

اگر الآن نه پس کی؟ زندگی همواره پر از چالش است. بهتر است این واقعیت را بپذیریم و تصمیم بگیریم که با وجود همه این مسائل شاد و خوشبخت زندگی کنیم.

به خیالمان می رسد که زندگی، همان  زندگی دلخواه، موقعی شروع می شود که موانعی که سر راهمان هستند کنار بروند ... مشکلی که هم اکنون با آن دست و پنجه نرم می کنیم، کارهایی که باید تمام کنیم، زمانی که باید برای کاری صرف کنیم، بدهی هایی که باید پرداخت کنیم .... بعد از آن زندگی ما زیبا و لذت بخش خواهد بود!

و وقتی که همه ی اینها را تجربه کردیم، تازه می فهمیم که زندگی همان چیزهایی است که ما آنها را موانع می شناسیم.

این بصیرت به ما یاری می دهد تا دریابیم که جاده ای بسوی خوشبختی وجود ندارد. خوشبختی همین جاده است. پس بیایید از هر لحظه لذت ببریم.

"خوشبختی یک سفر است نه یک مقصد"

"هیچ زمانی بهتر از همین لحظه برای شاد بودن وجود ندارد"

" زندگی کنید و از حال لذت ببرید"